Un grupo de galegos moi entusiastas fundou en Santiago de Chile, nos salóns do Diario El Mercurio o Centro Gallego de Santiago, un 17 de outubro de 1915, con 192 socios e o seu primeiro directorio foi presidido por Enrique Martínez; como presidente, Enrique Valino, como vicepresidente; Casimiro Costoya, tesoureiro; Luis Forns, secretario; José Mazaeda, pro-secretario e os seguintes directores: José M. Couso, Francisco Ledo, Epifanio González, José Pernas, Baltasar Cordal, Francisco Barros e Francisco Cameselle, como bibliotecario.

Logo, dende 1930 a 1967, chamouse Colectividad Gallega de Chile e neste importante período foi dirixida por un gran galeguista: Antonio Pérez González (Q.E.P.D), acompañado por amigos incondicionais que traballaron por manter as súas raíces e nunca deixaron de celebrar as festividades e tradicións. Cada ano o Apóstolo Santiago tiña a súa festa.

Polo ano 1964, don Antonio Pérez González manifestou a necesidade de ir preparando un novo grupo de directivos. Foi así, como en xullo de 1967, no Círculo Español para a celebración do Día do Apóstolo Santiago, nomeouse unha comisión para formar un directorio que continuase rexendo os destinos da Colectividad. Despois de varias reunións fundouse e constituíu o actual Lar Gallego, o 10 de novembro de 1967 e dende esa data fóronse formando os grupos de Bailes e Gaitas, con persoas adultas, mocidade e infantís.

A organización como Lar Gallego estivo dirixida por: José Domínguez Diéguez, Manuel González Fernández, Severo Marino Gil, Cesar Cifuentes Sánchez e María Myriam López Marín (estes dous últimos presidiron durante máis dun período).

O Lar Gallego percorreu o país de norte a sur e participou en diferentes encontros, actividades e eventos. Tamén tivo a oportunidade de viaxar ao estranxeiro, especialmente a Galicia, España. Do mesmo xeito, as e os seus directivos puideron estar presentes nos Consellos de Comunidades Galegas, en Galicia e outras cidades do mundo. Esta xestión mantivo unha interacción permanente cos distintos centros galegos e sempre buscou manterse actualizado respecto ás políticas da galeguidade.

Igualmente, cóntase con programas, seminarios e cursos; onde artistas, mozas e mozos e persoas adultas poden postular para participar neles. Situación que se agradece á Xunta de Galicia e ás súas autoridades por ter estas instancias participativas, que sen dúbida, é un beneficio para todos os galegos e galegas do mundo.

A día de hoxe data cóntase con grupos de gaitas, bailes e canto tradicional, que permanentemente participan en actividades e presentacións por distintos lugares de Chile. Desta forma, o colectivo fomenta e desenvolve a galleguidad e a hispanidade.

Cúmprense 100 anos facendo galeguidade en Chile e mantendo tradicións e costumes. Esta tarefa que non foi doada, pero... que é doado na vida, se non hai esforzo?

Fonte e foto: Lar Gallego de Chile